Dick Schreinders: Te koud om te wandelen

Potlood en aquarel, op papier.

De carrière van een non-carrière

Elke kunstenaar, maker, loopt een weg en heeft een ontwikkeling. Ook ik liep ogenschijnlijk een weg en maakte een ontwikkeling door. Wie een beetje snuffelt op dit blog, mijn enige en gratis uithangbord op het internet kan de ontwikkeling daarvan zien. Het blog is een tijdlijn. Daarmee is het meteen mijn archief en direct beschikbaar voor iedereen. Zelf heb ik nooit om een carrière gegeven of er naar verlangt. Het idee stond me eerder in de weg. Mijn werk is volmondig ja voor de kunst en het zijn. Het zijn is de bron en de voorwaarde voor de kunst en al wat zich uitdrukt als zijnde mijn leven. Naast het kunstenaarschap schreef ik 'de kunst van zijn' en de 'tao van dit'. De boekjes dienen als een soort uitleg waarom de carrière uitmondde in een non-carrière. Een onvermijdelijk spiritueel ontwaken bracht een tegenovergesteld perspectief als dat gangbaar is in de normale mensenwereld. De weg voorwaarts bleek een recht omkeren naar terug, naar dit, ofwel hier, nu en dit. Dit heeft het creatief verlangen ook verbogen van excentriek en het willen uitdragen naar de buitenwereld tot intrinsiek, de expressie als spiegel van de innerlijke wereld, het zijn. Mijn werk mag natuurlijk nog steeds gezien worden. Het atelier is op afspraak te bezoeken en bij Galerie Des Amis is nog een mooie collectie die aangekocht kan worden.

Gaande licht

Serie 'gaande licht' staat in het teken van het almaar veranderende licht. De zachte bijna grafisch ogende uitgewerkte achtergrond dient als landschap voor de intens dikke intuïtieve toets. De structuur creëert driedimensionaliteit wat licht vangt en schaduwen geeft. Het werk blijft daardoor een levendig spontaan beeld geven. Het blijft daardoor in verandering. Ik probeer het veranderlijke te vangen zonder het te willen opsluiten in beeld of concept. Het licht is al een eeuwenoud thema waar de Nederlandse schilders zich over verwonderden en probeerden te vangen in hun schilderijen. Hiermee werk ik een traditioneel thema uit op hedendaagse wijze. Ik voelt me daarin een echte Nederlandse schilder, voortkomend uit een schildertraditie van grootvader Ben en vader Dick Schreinders senior. De belangrijkste inspiratiebron die aanleiding gaf om de serie gestalte te geven is 'de plek'. De plek is een stuk bergrond met een huisje erop aan de zuid - oost kust van Spanje. Deze plek bezoek ik al jaren en met het schilderen van de serie schilderde ik de plek naar mij toe. In mijn atelier is de plek letterlijk om mij heen en zit ik er middenin. Uiteindelijk is de plek van mijzelf geworden, ofwel de plek en ik zijn één. Dit is eerder een spirituele manifestatie dan een materiële. Na Gaande licht heb ik de olieverf laten rusten en draag ik de vreugde uit met inkt. Dit resulteert in diverse serie tekeningen, waarvan Happy Monk en Tao van Dit en Wu Wei Wu de meest gangbare zijn.